Cały dzień na nogach. Dużo spraw do załatwiania miałem, trochę zakupów. W różnych częściach miasta i wszystko na piechotę.
Szczęśliwie cały i zdrowy dotarłem do domu. A mogłem dokładnie sześć razy polec. Właściwie rozjechanym zostać. Na pasach, jak matka natura przykazała.
Wszystko za sprawą telefonów komórkowych w rękach kierowców. Dokładnie pięciu pań i jednego pana.
Jedni gadali z telefonem przy uchu, inni wgapiali się w ekran trzymanej w ręku komórki. Jedna z pań miała komórkę na siedzeniu obok i spoglądała nań łapczywie. Widziałem z daleka i na pasy nie wlazłem. Pani nie dostrzegła mnie ani zebry. Jak jechała tak pojechała i nie zdążyła głowy podnieść.
Ostatnia, siódma ofiara komórki zablokowała małe, ale dosyć istotne skrzyżowanie. Był korek, nie puściła skręcających z naprzeciwka, a sama nie mogła jechać. Podjechała tylko tak, że nikt nie mógł jechać. Oczywiście z komóreczką przy uchu. Nawet nie zauważyła, gdzie jest i co robi. Nie reagowała na sygnały, tak była pochłonięta rozmową.
W czasach, gdy do pracy tramwajem jeździłem miałem inne postrzeganie świata. Cały tramwaj wiedział, kiedy pani miała okres, z kim się spotyka, kto jest głupi (oni oczywiście) i jaki jest Józek w łóżku.
Panów rozmowy były rzadziej słyszane, ale najczęściej słychać było latające w powietrzu panie lekkich obyczajów. Komórki straszą w łapach rowerzystów, hulajnogarzy.
Ludzie! Kurna! Co wy macie z tymi komórkami!
Co robiliście jak ich nie było? Po pierwsze cały świat nie musi znać waszych problemów, po drugie jak prowadzicie jakikolwiek pojazd to łapy precz od telefonu. Wiem, że są kary. Ale zanim kogoś złapią to lata miną, a średnio co 10 kierowca z komórką podczas jazdy się nie rozstaje.
Na nic wasze nowe Hujłałeje jak będzie w pierdlu siedzieli za potrącenie pieszego. O ile ten przeżyje. Jeżeli przechodząc przez jezdnię też przez komórę nie gadał.
Korespondent Łoś
